Bloos

De man vraagt me hoe het tegenwoordig met me is,terwijl hij zijn hond tegenhoudt om Tiamo volledig te bespringen.Deze laatste laat zich de aandacht welgevallen.Waarom zou ze niet?Ze is per slot van rekening gesteriliseerd en er in geslaagd een gezond libido te behouden,wat haar in dank afgenomen wordt door geïnteresseerde reuen,zoals diegene die haar nu krampachtig probeert te bestijgen.
Ik kijk op naar hem en antwoord hem dat het met ups en downs gaat,maar dat het gewicht een ferme down neemt,ietsje te veel op korte tijd en terwijl ik dat zeg,komt P. aan geslenterd.Zijn ogen steken fel af op zijn zwarte gezicht en zijn het enige wat ik in het donker kan onderscheiden.We kijken elkaar aan,emotieloos tot zijn moeder de deur voor hem opent en hij binnenstapt.De man zegt dat hij verder moet en ik wil mijn weg naar het avondeten vervolgen,maar Tiamo beslist dat ze toch nog eens terug moet lopen voor een laatste afscheidskus.Wederom kan ik haar niet anders dan begrijpen en roep ik de man toe “ahja,de liefde” en roep haar bij mij.Wanneer ze nadert,draai ik me weer om om mijn weg te vervolgen als ik jou ineens mijn richting uit zie kijken.Het is allang geen verrassing meer jou op een moment als dit tegen te komen.
Jouw verschijning heeft iets feeëriek en geruststellend,je begroeting zalvend.Mijn gepijnigde ziel glimlacht je toe en je glimlacht terug.Ik kijk je na terwijl je in je huisje verdwijnt en weet dat je verstaan hebt wat ik de man toeriep daarnet.
Met jouw verschijning nog op mijn netvlies,ontdooit de rest van mijn gelaat.Wanneer ik binnenstap bij Aagje en Zaagje,merk ik dat ik bloos.Ik!Bloos!!Ondervoed doch blozend!
Dit is best wel fijn,denk ik bij mezelf en ga aan tafel zitten en eet voor het eerst in dagen een degelijke portie,de tweede moet ik half aan mij laten passeren maar het zit wel goed.Thuis eet ik nog eens.
Ik weet niet wat het is,ik wil er even niet bij stilstaan.Ik wil er gewoon even in blijven hangen,meer niet…

Te snel te hard gejuicht!

Volledig verward en uit mijn lood geslagen stond ik ineens aan de deur bij mijn psychiater…hoewel ze een drukbezet mens is,besloot ze wel dat mijn oproep naar haar dringend genoeg was om onmiddellijk gevolg aan te geven.Ik kan haar alleen roemen over haar juiste kennis van haar dossiers,het was inderdaad een tijdje geleden nadat ik de laatste afspraak afgezegd had.Ze deed zelf de deur open en liet me nog even achter in de wachtzaal.Zoals gewoonlijk lagen er allerhande boekjes en magazines,die ik snel even overliep terwijl ik ging zitten,mijn boek had ik thuis gelaten,andere dingen aan het hoofd vandaag.Dit was geen routine bezoek,er moest niet gepalaverd worden over koetjes en kalfjes.
Wat als je het gevoel hebt dat je vecht tegen de molens?Wat als je wakker wordt en je realiseert dat je niet serieus genomen wordt over zaken waar geen discussie aan te pas hoeft te komen?Waar het enige dat er toe doet totaal los staat van egotripperij en gelijk hebben?Wat als iemands leven hiermee in de waagschaal gelegd wordt?
Wat als je het gevoel hebt dat je staat te schreeuwen maar je stem afgedaan wordt als een hinderlijk achtergrondgeluid,je woorden enkel ter illustratie van de ergerlijke klanken?
Wat als een hele dag beheerst wordt door de verdoken beschuldiging onverschillig te zijn?
Wel,ik kan het je zeggen:dan barst een Sneeuwkoningin uit haar voegen,veegt ze alle redelijkheid en diplomatie van tafel en gooit ze er de rauwe werkelijkheid op.
Uiteraard gaat ze eens checken bij haar objectieve barometer,die een inkomen verzekerd krijgt bij elke gekverklaring.Ze wordt nog steeds niet gek verklaard,erger nog:ze kan het bewijs desnoods zwart op wit krijgen.
Ze spreekt dan wel in eenzelfde stuk in drie verschillende voornaamwoorden over zichzelf maar ze is nog niet volledig afgeschreven.
Maar het heeft de moeite geloond en ik steek mezelf geen pluimen op de hoed (die zouden er trouwens niet op passen) maar ik ga vanavond goedgestemd en bevestigd slapen.
Papa ligt weer in de kliniek,het was zorgwekkend vandaag.Wat ik hier neergetokkeld heb,zijn fragmenten die ook doorslaggevend waren in de huidige belevenissen.Maar zijn tumor in zijn maag is niet verder gegroeid en het ziet er in de eerste instantie niet naar uit dat hij zal moeten geopereerd worden,waardoor zijn chemo gestaakt zou worden en zijn kansen zouden verkleinen.Ze mogen nog even hun prognoses voor zichzelf houden,ik had ze allang opgezocht en ik had er geen nood aan ze deze morgen nogmaals door mijn nuchter strot geduwd te krijgen.Er worden nog verdere onderzoeken gedaan.hij heeft op dit moment althans geen pijn en zijn toestand wordt constant geëvalueerd door diegenen met verstand van zaken,althans het diploma in hun praktijk beweert dat.Papa kan voorlopig zonder pijn eten en zodoende aansterken voor de beproevingen van de lopende chemo,die,als alles goed verloopt,verdergezet wordt.
Hoop is één zaak,gemoedsrust een andere en deze laatste wiegt mij deze nacht in slaap,ook het besef dat ik de beste zorgen krijg door diegenen die me omringen.Vooral vandaag was dat duidelijk,met dank,uiteraard!

get the F*** out!

Wat had je nu gedacht?Wat bezielde er jou toen je eergisteren bij Aagje aan de deur stond op zoek naar mij?Waar zat je met je gedachten toen je zomaar veronderstelde dat ik je zou blijven ontvangen met open armen en zou staan springen om je ter hulp te schieten?Het gaat tegenwoordig weer beter met mij,vreemd genoeg ging die vooruitgang gepaard met jouw vertrek uit mijn leven…
Het moest natuurlijk wel lukken dat je terug voor Aagjes deur stond op het moment dat ik op het punt stond Tiamo nog een laatste keer uit te laten.Je schrok van mijn reactie,je had niet terug op mijn opmerking dat je me wel nog geld moet maar dat het het mij waard geweest was om te betalen om van jou af te raken.
Neen,P.,het is waar,ik ben blijlange nog niet over je heen,maar ik heb mijn lichaam weer onder controle,ook al nam je me van top tot teen op.Het wond je lichtelijk wel op ook,dat zag ik aan jouw donkere ogen die nog donkerder werder eenmaal je jouw blik weer van mijn tenen naar mijn ogen verplaatste.Ik beende weg,je vroeg dan maar aan Aagje om je ter hulp te schieten.
Arme Aag,die even tussen 2 vuren zat,maar ik heb er geen problemen mee dat ze jou helpt met je rondgebel over je onbetaalde rekeningen.Het enige gevolg dat dit kan hebben,is dat ik ineens minder ter huize Aag en Zaag zal komen,ik wil geen kans lopen jou daar tegen het lijf te lopen.
Mijn avondeten kwam tot mijn grote ergernis ook weer naar boven,hoewel het al ettelijke uurtjes geleden was dat ik gegeten had.Ik weet nu niet bepaald of het de emotie was of dat er echt is schort,het is zowat elke dag van de week al voorgekomen…
Maar wees gerust,P.,ik zal je niet lastig vallen.Erger nog,ik wil niks meer met jou te maken hebben.
Maar echt hé,het deed zo goed om jou lik op stuk te geven.Ik voel me weer een stukje beter in mijn vel…

De andere kant

Ik krijg de laatste tijd bijzonder veel complimenten op mijn uiterlijk.Uiteraard laat ik het nooit na uit te leggen hoe dat komt.Ik geef mensen zelfs de raad het te doen,wanneer ze vertellen dat ze alles al geprobeerd hebben maar niet van hun overgewicht raken (en wees er maar zeker van dat ik weet wat het verschil is tussen overgewicht en wat kilootjes te veel).Maar soms ontbreekt het mij aan de tijd of de goesting er verder over uit te wijden.Let wel,ik heb er geen spijt van tot nog toe maar er zijn toch een paar dingen aan verbonden,dingen die ik wel verwacht had.Maar hoezeer je iets probeert te verwachten dat je nog niet overkomen is,wanneer het je overkomt is het toch wel slikken.
De goede momenten zijn bijzonder goede maar de slechte zijn de bijzonder slechte.
Om maar een voorbeeld te geven: ik pas gewoonweg in een maat 44!Daar waar ik me 5 maand geleden moeizaam in een maat 52 begon te murwen.Fijn,niet?Maar aan de andere kant zijn mijn billen alvast al niet meer presentabel,een afzakkende pareo zorgt voor een paniekaanval…dat me dat nog overkomt,ik had zo veel vrede met mijn lijf voorheen…wat kon het mij schelen of ik bij de volgende shopping spree een maat groter moest kopen?Ik lag er allang niet meer wakker van.Ja toch?Hoewel ik geregeld es moeite deed om te vermageren maar de drang naar eten was toch groter.
Wanneer ik me fit voel,trippel ik rond op hoge hakken en kan ik bergen verzetten maar zelfs diezelfde dag kan het omslaan en is zelfs naar boven gaan slapen een veel te zware opdracht.Zeker nu met die hitte,mijn bloeddruk was al aan de lage kant waardoor ik overdag niks waard ben,’s avonds klaart alles wat op en kan ik zonder te duizelen rondlopen.De dumpings zijn echter wel aan het verminderen,gewoon doordat ik intussen door begin te krijgen wat ik wel en niet aankan of hoe ik ze kan combineren.Echt,de dagen dat het allemaal ok zit,zijn fantastisch.Maar de dagen dat het minder gaat,kan ik niks meer dan in de zetel te hangen,terwijl de wereld verdergaat,terwijl er eigenlijk opleidingen moeten gevolgd worden,terwijl er feestjes gegeven worden waar ik heen wilde gaan,terwijl de vriendinnen zitten te zonnen,terwijl ik eigenlijk eens naar de winkel zou moeten om wat voorraad in te slaan.Hoewel ik voel dat ik vooruitga,baart het me soms wel zorgen dat het zo traag lijkt te gaan.

bedenkingseltjes

Hoeveel moet een mens spoelen met fysiologisch water vooraleer de sinussen vrij zijn?My guess:die raken nooit ontstopt,met alle gevolgen vandien.Wel fijn dat ik medicijnen gekregen heb die mijn longen vrijwaren van verstoppingen en ontstekingen.Ah en paracetamols tegen de hoofdpijn en die ongelooflijke spray.Over die laatste heb ik echter wel de wind van voren gekregen van de dokter,nadat ik haar vertelde dat ik hem na 2 dagen opgebruikt had en zodus een nieuw voorschriftje vandoen had.I had no idea…mijn eigen logge lijf bouwt weerstand op tegen de werkzame stoffen in die spray.Can you imagine?Stout lijf!Genezen moet je en wel voor het weekend!

Mijn werkweek is nog sneller gepasseerd dan de week verlof.De week verlof heb ik half in shock doorgebracht.Flashbacks duren langer dan uren uitzieken op de sofa,waarbij verschillende uren in koortsachtige dromen.Ik ben nog niet lang geleden wakker geworden en kan maar niet besluiten of ik Zon straks hartstochtelijk in de armen ga vallen als hij opstaat of ga maken dat ik er vandoor ga van zodra hij met zijn sigaret mijn pas uitgespoelde luchtwegen gaat vervuilen,om dan bij vriendin B te eindigen en aan haar deur zelf mijn luchtwegen te verstoppen.

Dat laatste houdt geen steek maar je moet begrijpen: dat doe ik tenminste zelf dus hoef ik daarvoor niet in de slachtofferrol te kruipen en daardoor heb ik een reden minder om kwaad te zijn op Zon.

Wees gerust:ik heb redenen ten over om kwaad te zijn op Zon.Ik moet alleen even uitmaken welke reden ik vandaag kan aanwenden en of die reden echt is of dat ik hem gedroomd heb.Ik heb wel verschillende dromen gehad en dat is rechtstreeks de schuld van Zon (nouja toch wel 3 van de 5 keer),die eerst op een zeer onchristelijk uur gaan slapen is,dan mij wakker snurkte en dan,deze morgen mij al slapend beklom (oh ja ook al snurkend).Als dat laatste moest doorgaan voor een verleidingspoging,vrees ik dat het tijd wordt om de vibrator uit de kast te halen.

Ja vibrator,waarom ook niet?Een mens heeft zo zijn noden en als de partner even een zoveelste crisis doormaakt,wil dat niet zeggen dat de ander op droog zaad moet blijven zitten.Ik geef grif toe dat hij lang verwaarloosd in de kast gelegen heeft.Batterijen opladen en misschien genees ik niet op miraculeuze wijze…ja,vandaag nog want morgen ga ik werken.En ik ga beter werken met een gezonde blos op mijn gezicht.

Ondanks het feit dat we gestopt zijn met de infertiliteit,is het net of we wel leven van eisprong naar eisprong.Ik verdenk Zon ervan stiekem een agendaatje bij te houden,want hij kan het toch wel altijd goed passen…wat het 2 weken later wel heel lastig maakt…en daardoor komt dan die “retard”.

Ook deze maand heeft Zon de juiste dag uitgekozen,waardoor ik bij de dokter geen goeie dosis antibiotica kreeg,waarmee ik na 2 dagen kerngezond zou kunnen gaan werken maar al dagen aan een stuk mijn neus en sinussen zit te spoelen met fysiologisch water en verzachten met paracetamol…Maar er lijkt geen einde te komen aan het snotteren.

Wat me weer doet denken aan snot.Alle wetenschappelijke verklaringen ten spijt,blijf ik maar niet begrijpen hoe het komt dat een mens zo veel vloeistof in zijn hoofd kan opslaan.waar komt de vloeistof trouwens van?Ik zal het nooit weten.For now groet ik jullie allen en ga ik nog een paracetamolletje slikken en nog wat gaan liggen…