get the F*** out!

Wat had je nu gedacht?Wat bezielde er jou toen je eergisteren bij Aagje aan de deur stond op zoek naar mij?Waar zat je met je gedachten toen je zomaar veronderstelde dat ik je zou blijven ontvangen met open armen en zou staan springen om je ter hulp te schieten?Het gaat tegenwoordig weer beter met mij,vreemd genoeg ging die vooruitgang gepaard met jouw vertrek uit mijn leven…
Het moest natuurlijk wel lukken dat je terug voor Aagjes deur stond op het moment dat ik op het punt stond Tiamo nog een laatste keer uit te laten.Je schrok van mijn reactie,je had niet terug op mijn opmerking dat je me wel nog geld moet maar dat het het mij waard geweest was om te betalen om van jou af te raken.
Neen,P.,het is waar,ik ben blijlange nog niet over je heen,maar ik heb mijn lichaam weer onder controle,ook al nam je me van top tot teen op.Het wond je lichtelijk wel op ook,dat zag ik aan jouw donkere ogen die nog donkerder werder eenmaal je jouw blik weer van mijn tenen naar mijn ogen verplaatste.Ik beende weg,je vroeg dan maar aan Aagje om je ter hulp te schieten.
Arme Aag,die even tussen 2 vuren zat,maar ik heb er geen problemen mee dat ze jou helpt met je rondgebel over je onbetaalde rekeningen.Het enige gevolg dat dit kan hebben,is dat ik ineens minder ter huize Aag en Zaag zal komen,ik wil geen kans lopen jou daar tegen het lijf te lopen.
Mijn avondeten kwam tot mijn grote ergernis ook weer naar boven,hoewel het al ettelijke uurtjes geleden was dat ik gegeten had.Ik weet nu niet bepaald of het de emotie was of dat er echt is schort,het is zowat elke dag van de week al voorgekomen…
Maar wees gerust,P.,ik zal je niet lastig vallen.Erger nog,ik wil niks meer met jou te maken hebben.
Maar echt hé,het deed zo goed om jou lik op stuk te geven.Ik voel me weer een stukje beter in mijn vel…

Exit Pretty Young Thing

Maar vrees niet,lieve schat want je gaat in stijl,zo ben je binnengekomen en zo ga je weer.Hoewel ik de binnenkomstijl wel meer apprecieerde dan de stijl waarin je zal gaan,want ah ja,in feite ben je nog niet weg.Hoogstens wederom wat onbereikbaar,waar ik in principe wel begrip kan voor opbrengen maar dan niet bepaald mijn rol hierin apprecieer,begrijp je wel?Ah natuurlijk begrijp je het niet.Hell,je hanteert nog geen internet,je hebt pas je rijbewijs op zak en je denkt dat je…oh hell,ik heb helemaal geen zin in gevit,voor niks nodig want je bent echt wel ok,maar een vreselijk vast vriendje!Ja,echt,als het niet aan mij ligt,dan vraag ik me af waarom je zo hamerde op die vaste relatie maar het zijn vragen die ik me stel en waar jij bijlange nog niet bij stilstaat.Stilstaan staat nog bijlange niet in jouw woordenboek,maar genieten en ervaringen opdoen,stommiteiten begaan die je vergeven worden aangezien je zo verdomde innemend bent en soms méén je het dan echt hé.Alleen moeilijk om te weten wanneer je het meent en wanneer niet.Neeneen ik ben niet aan het huilen terwijl ik dit allemaal neertokkel en ik heb vandaag geen traan over jou gelaten.Het doet echt geen pijn want ik begrijp het allemaal wel…

Eten

Vreemd maar eten was het allereerste wat Zon en ik samen deden.Als er ruzie was,kregen we beiden geen brok door de keel.Ging het goed,dan konden we genieten van urenlang te tafelen.Onze relatie leek gestoeld op eten,roken,praten en sex.Dat laatste werd wat op het laatste verwaarloosd maar dat was op zich ook niet zo erg.Nu doet de gedachte aan sex me al duizelen.Mijn libido lijkt weer eens onbestaand als iets wat wel bestaan heeft maar nu aan belang verloren heeft.Ja,het heeft wel aan belang verloren nu.Ik mis het niet aangezien het de laatste tijd ook niet zo veel soeps meer was,maar ik dacht echt dat het zijn vermoeidheid was.Blijkbaar was ik wat te positief.

Hopelijk vindt hij het appartement leuk die ik voor hem gevonden heb en kan hij snel weg.Elke dag dat hij thuis rondloopt,is er ene te veel.Ik begin echt zin te krijgen in mijn bekende bestaan als single en zie het positief in.Ik wil weer alleen verschijnen op kerstavond,ik ga uitbundig fuiven op oudejaar,misschien spreek ik wel af met een andere vrijgevochten vrijgezel,Beer,die ik wil vergezellen op lange tochten door ons sneeuwlandschap,zal wel blij zijn met zijn maatje naast hem.

Ik zal me soms wel eens eenzaam voelen maar dat weegt niet op tegen het laag zelfbeeld en de onzekerheid van een relatie zonder zekerheden.Ik heb de foute formule gekozen,ik dacht dat een man op wie ik niet echt verliefd was me niet ging kunnen kwetsen maar ik had het fout.Ik had me er niet aan verwacht echt verliefd te worden op hem.Was ik dat eigenlijk wel?Waarom bloedt mijn hart dan niet terwijl ik toekijk hoe hij wanhopig het net afschuimt op zoek naar een nieuw lief?Het deed pijn toen ik moest toekijken hoe hij het net afschuimde als mijn Zonnekoning.Maar nu heb ik het gevoel geen enkel beslag op hem te moeten leggen.Een raar besef begint te dagen.

Ik kan hem terugnemen wanneer ik maar wil want hij lijkt terug te willen komen maar nu wil ik hem niet meer terug.Hij is attent en antwoordt braaf op elke mail,doet de afwas zonder morren en loopt op de toppen van zijn tenen,toont respect naar mij toe tegenover zijn contacten en valt na lang draaien en keren in slaap pal voor zijn wekker weer afgaat.Het gaat hem niet en dat doet me niet bepaald plezier maar gewoon het feit dat hij een verkeerde zet gedaan heeft,dat besef doet deugd.

Maar ik besef nu dat we heel ongelukkig zouden geweest zijn,moesten we samengebleven zijn…