Wijs gehandeld,right?

Ik plukte de buurkinderen van jouw motor en je draaide je om en heel even viel alles stil.Jouw verschijning had iets onverwachts overweldigend,hoewel je me niet bepaald zou opgevallen zijn moest ik je gewoon gepasseerd zijn.Ergens kon ik opmaken uit wat je zei dat je het niet erg leek te vinden dat jouw motor beklommen werd door een bende kinderen.Inwendig moest ik grijnzen:was je nu een volslagen idioot of gewoon een rare jonge snuiter?De gespreksonderwerpen die je daarna ten berde bracht,konden me doen besluiten dat je alleszins geen volslagen idioot was,maar raar vond ik je ook niet bepaald.Eerder aangenaam om naar te kijken en absoluut een gevatte gesprekspartner.Zo gevat zelfs dat ik zelfs vergat waarvoor ik in de eerste plaats naar buiten gekomen was.Ik heb er geen idee van hoe lang we daar staan palaveren hebben want je was in tussentijd al eens naar binnen bij jou gespurt om iets te halen en Zaagje heeft dan uiteindelijk ook gehaald wat ik oorspronkelijk uit mijn frigo moest vissen,de reden waarvoor ik op pad gestuurd werd in de eerste plaats,je weet wel:voor alles stil viel.Het was op zijn minst gezegd een fijne ontmoeting,hoewel ik je naam niet meer wist.
Die herinnerde ik me wel na de tweede ontmoeting en dan wist ik meteen ook wat me zo enorm opviel aan je:die ogen,onverwacht helder en die open blik.Weet je dat maar weinig mensen het aandurven iemand gedurende een conversatie zo lang en aandachtig aan te kijken als jij doet?Ik denk niet dat je je daar van bewust bent maar het moet toch even gezegd worden,voor ik het vergeet dat ooit eens aan jou te vermelden,wie weet zit je het zelf te lezen.
Jouw toch wel jeugdige leeftijd beleef je ten volle volgens mij maar er zit een wijsheid in die ik alleen maar kan bewonderen.
Dit is maar een fractie van de reden waarom ik je graag wil blijven kennen.
Maar ja,dat was de makkelijke kant…of net niet,’t is hoe je ‘t bekijkt.Want man wat ben je een geil ding en je bent nog direct op de koop toe dus besloot ik even direct te zijn,wat leidde op een halfslachtige afwijzing.Diezelfde directheid bevestigde de week daarna zowel jouw afwijzing als het besef dat je alleszins een leuk maatje kon worden.Een heel wijs besluit en de knetters die ik voelde telkens ik je tegenkwam,werden gerationaliseerd en genegeerd,net zoals de ongemakkelijke spanning die er hing op die momenten waarop het irrationele aantrekkelijk voor de hand lag.Niemand zegt dat je soms eens niet over maten mag fantaseren,nietwaar?Dat compenseerde de ongemakkelijke spanning en die dubbelzinnigheid in je gevatte bewoordingen en soms heel directe vragen.
En dan kwam dat berichtje…dus toch?Dan gaan we er gewoon voor,dacht ik en ik liep naar jouw deur.Wat daarop volgde,had ik nooit kunnen voorspellen want in plaats van je eenvoudigweg de kleren van het lijfje te pellen,ging ik zitten filmpjes kijken met jou.En zelfs toen het te mooi werd om te laten liggen,werd het nog meer bizar en ging ik zodanig zitten dat jou aanraken minder makkelijk werd.Dat jij geen initiatiefnemer bent,is absoluut geen probleem,initiatief genoeg van mijn kant,normaal gesproken.Maar bij jou heeft het alleen geleid tot een koortsige nacht en een rothumeur de volgende morgen.
Ik wist niet wat te denken,was volledig verward en heb alle pistes afgelopen.Verliefd ben ik niet,mijn libido zit op een kookpunt na de breuk met P.,gezien de openheid tussen ons zou het geen kwaad kunnen…of toch wel?Wat als ik ineens moet beginnen letten op mijn gedragingen naar jou toe,want je zou wel eens kunnen denken dat ik me opdring?Wat gaat gebeuren met die eerlijkheid en ja natuurlijk,wat als…?
Ik heb het je uitgelegd vandaag en het was een opluchting.De spanning lijkt opgeklaard,je blijft een lekker ding maar ik was toch even trots op mezelf dat ik geleerd heb uit vroegere fouten want echt,ik wil je blijven kennen en je kent de aard van het beestje…

Blue Monday

Er zijn zo van die dagen dat je er zeker van bent dat het gewoon niet erger kan.De plotse opstoot van verliefdheid kan hier zelfs niet tegenop.Ik heb weinig of geen eetlust,mensen kunnen nu gaan denken dat het de terugkomst van P. is die hiervoor zorgt maar niets is minder waar.Ik eet net méér op die momenten,gewoon te wijten aan de enorme honger die een goeie beurt kan veroorzaken,maar soit.Mijn punt was dus dat het vandaag zo een dag was.
Vorige nacht kon ik de slaap niet vatten,P. was wijselijk thuis gebleven want echt genietbaar was ik niet tegenover hem.Nogal wiedes aangezien hij 2 nachten geleden de muugenjacht in mijn bed verder gezet heeft en dan tegen vijven besloten had huiswaarts te keren,waar het volgens hem gevrijwaard bleef van die bloeddorstige ergernissen.Niet geheel tot mijn verbazing heeft hij wel een geparkeerde auto geblutst toen hij met zijn slaperige kop wou wegrijden.Tegen dat dat geregeld was,had hij geen tijd meer om nog enkele uren te slapen.Ik had enig leedvermaak tot ik zelf ’s namiddags probeerde te slapen en tot de constatatie kwam dat ik werkelijk te veel sloten koffie op had en mijn dutje bijgevolg ook kon vergeten.
Deze morgen werd ik dus niet echt uitgeslapen wakker.P. was te lief aan de telefoon om tegen te gaan kankeren en de vriendinnen te hartelijk.De hele wereld leek me toe te lachen maar ik had geen zin om terug te lachen,hoewel de beleefdheid er mij geregeld toe dwong.
Er was iets,natuurlijk was er iets,die mijn humeur met de minuut verslechterde en het was niet enkel het tekort aan slaap en het nieuws over papa’s kanker,niet alléén dat maar ik kon er mijn vinger niet op leggen.
Tegen de middag besluit ik de mama op te bellen want ook zij heeft het recht te weten wat papa heeft.Voor ik iets kan zeggen over mijn vader,zegt ze dat ze slecht nieuws voor me heeft.Ik denk er nog aan om haar te vragen hoe ze dat wist maar ze zegt dat het niet zo goed gaat met mijn stiefvader.Twee maand geleden is hij geopereerd aan zijn prostaat,alles was in orde en na zijn herstelperiode zou hij in principe weer aan het werk mogen.Maar hij kloeg nog over pijn en ongemakken en hierdoor zijn er verdere onderzoeken geweest…die onderzoeken wezen uit dat mijn stiefpa prostaatkanker heeft.
Op 1 week tijd…het is ongelooflijk!
Volgende week weten we in allebei de gevallen hoe ernstig precies en wat er gaat moeten gebeuren…
De hele middag loop ik in alle staten tot P. aankomt en ik het vertel.Hij reageert geschokt maar neemt me vast en laat me huilen.Hij doet geen poging om mij te sussen en wacht geduldig af,zijn armen rond mij.Zijn volgend idee echter om me mee te tronen naar de slaapkamer,was echter verkeerd ingeschat maar toch,gewoon zijn aanwezigheid,zelfs nu hij hier boven ligt te slapen,is meer dan genoeg.Ik weet niet of het troost is die ik nu bij hem vind maar hoe erg een dag ook kan lijken,hij brengt me aan het lachen en hij geeft me het gevoel dat alles wel in orde komt.

Nieuwe bril

Vreemd,bedenk ik me deze morgen,hoe alles er ineens zo anders uit ziet.’t Is net alsof ik mijn vroegere leven een stuk herhaald zie worden,maar dat ik nu de kans krijg het wel goed te doen.Ja,ik ben ooit aan reflux geopereerd en dat was precies erger dan deze bypass.Nee,ik ga er niet euforisch en optimistisch over gaan doen,de dag van de operatie zelf was er één van mijn ergste uit mijn leven tot nog toe.Ik ga nog steeds niemand gaan aanraden zichzelf dat aan te doen,gedver zeg.Erbij genomen dat ik de dag van de operatie op recovery gebleven ben,waardoor ik pas achteraf besef op welke momenten het dag en wanneer het nacht was,aangezien de lichten constant aan bleven.Maar ik was in goede handen,dat wel en ik ben toch gezonder uit de kliniek gegaan dan ik er binnengekomen ben,aangezien ik er met een verkoudheid binnengegaan ben.
Maar ja,de kilo’s vliegen er af,nuja vliegen,ik ben de 10de geopereerd en nu is er toch een goeie 7 kilo af.Bij sommigen gaat het sneller maar ik werd van de tweede dag thuis al gek van de yoghurt en beschuiten dus heb ik maar besloten normaal te eten.Met de nodige gevolgen,natuurlijk,zo verteer ik geen gebakken rijst en nog geen pasta maar we blijven oefenen zodat alles weer gaat.De porties zijn merkbaar kleiner en dat laat zich voelen.Ik eet nu gemiddeld op één dag wat ik voor de operatie geregeld in één maaltijd binnengooide…klopt.En aangezien de maag klein is,ben ik genoodzaakt meerdere keren een kleine portie te eten.Eet ik te veel of te vettig,passeert het de maag niet.Eet ik te weinig,loop ik te jammeren van de honger.Ik moet er op letten regelmatig te drinken want als ik dorst heb,kan ik geen halve fles bru plat meer achterover slaan.
Ik bof enorm met de vrienden en de familie,die me geregeld es een hart onder de riem komen steken en ik bedank iedereen die me in het hospitaal komen bezoeken is,dankzij jullie waren de dagen korter en bedankt voor jullie blijvende interesse in mijn evolutie.Ik ben er zeker van dat ik er zonder jullie niet zo goed vanaf zou zijn.
P. ligt definitief buiten,zoals eerder vermeld kan ik er hem nu niet bij nemen.Deze week heb ik een nieuw slot laten steken en hem verteld dat het zo niet meer verder kan en dat hij binnen een paar jaartjes mag terugkomen.Hij geloofde het aanvankelijk niet en de kans dat hij terug voor de deur gaat staan geregeld,is groot.Maar ik ben momenteel even met mezelf bezig en heb echt geen tijd voor een relatie die me meer energie vergt dan bezorgt.Dat bedoelde ik met een deel van mijn leven dat ik herbeleef.in de tijd van mijn eerste maagoperatie had ik een man die me niet vooruithielp maar me nog wat meer last en werk bezorgde tijdens mijn herstelperiode.Hem heb ik de deur niet gewezen en anderhalf jaar later moest ik hem met een bloedend hart laten gaan.P. laten gaan was niet zo heel moeilijk,ik weet beter.
Gedver zeg,een mens leert echt wel uit zijn ervaringen…of zou ik het nu echt menen en het echt over een andere boeg willen gooien?Misschien dat die droom over die nieuwe bril geen modegril is.Een nieuwe bril komt er sowieso…en ik denk dat die op de neus van een nieuwe Sneeuwkoningin gaat komen.

heu!

Hier kom ik zeker op terug maar for now kan ik enkel kwijt dat hij heerlijk kan kussen…

zozo…

Sneeuwkoningin kijkt beetje ongemakkelijk om zich heen…Glimlachen kan ze nog niet want ze voelt zich hier nog niet helemaal thuis maar ze zal wel snel bijleren,dat weet ze.Ze voelde zich niet zo thuis meer op haar vorige stek dus gaat ze haar 2 blogmeters achterna.Sneeuwkoningin is geboren op wordpress en ze voelt een warme gloed over zich heentrekken want het is hier nieuw en anders en ze gaat het hier eens op orde zetten en haar nieuwe thuis maken.