single and satisfied?

Ben ik de enige die het opmerkt of is het geen algemeen verschijnsel en manifesteert dit verschijnsel zich enkel binnen mijn eigen sociale kring?Hoewel nee,het kan niet want anders zouden de sexspeeltjes niet zo populair zijn en de Flair staat er bol van.Toch ben ik verbaasd in mijn eigen sociale kring over het feit dat er tegenwoordig meer en meer vriendinnen beginnen te klagen over het gebrek aan sex.En het zijn dan nog de meest functionele relaties die er onder gebukt gaan.Zouden die mannen dan niks in de gaten hebben of zouden het even harteloze klootzakken zijn zoals P,die gewoon na hun werkuren even bij hun maitresse binnenwippen en dan snel in de douche springen voor ze hun pasgeboren zoon goeienacht kussen en zachtjes in bed schuiven om de kersverse mama niet wakker te maken?
Ik ben er nu echt wel zeker van dat ik,door P. een paarkeer per week binnen te laten en mr.Rebound een warm onthaal te geven,meer van bil ga dan een gemiddelde vrouw in relatie.Is het dan zo dat je een bevredigend sexleven moet opgeven voor een relatie?Zou dat normaalgezien niet omgekeerd zo moeten zijn?
Ik heb niet zo veel ervaring met relaties,buiten mijn allerlaatste met kalende ex,heb ik nooit echt veel mannen gehad die na de sex praatten over samenblijven en liefde,gelukkig maar.Kalende ex has de frequentie wel mee maar jammer genoeg voor mij was het meestal gedaan voor ik goed en wel besefte dat het begonnen was.In de meeste relaties is er dan wel ruimte voor begrip en zo maar in de mijne was dat geen waar,ik geef grif toe dat ik leef en vrij volgens de regel “alles of niets”.Ik ben het soort vrouw dat een man met plezier na de sex buitenkeilt en alleen gaat slapen.Geen gesnurk en geen ochtendsex,ik ben sowieso al geen ochtendmens en de volgende ochtend stinkt de gemiddelde mens uit zijn bek.Hoe interessant kan dat dan zijn,he?
Maar ik ben aan het afdwalen.Mijn punt was dat ik meer en meer bemerk dat vrouwen in relatie niet zo bijster bevredigd zijn.Speelt zich dat dan werkelijk enkel af binnen mijn eigen sociale kring of…?

Thinner…

De vriendinnen zitten gezellig thuis:schoonmoeder en B. zitten knus samen met hun man en de andere twee uit straat liggen volgens mij uitgeteld op hun futon.Punt is,alle nabije vriendinnen zijn in het knusse gezelschap van hun lief.Ik zit sinds lange tijd een avond alleen thuis,zo realiseer ik mij ineens.Ik heb zo geen lief…zonet heb ik het doosje doopsuiker van de pasgeboren zoon van P. opengefrunnikt en dan weer ongehavend teruggegeven.Vreemde gewaarwording,een onmiskenbare afwisseling van uiteenlopende emoties.Natuurlijk was ik er sinds vorige week van op de hoogte dat het kind geboren was en ik had wel zo van die dingen gehoord.Zo van die dingen die hij halstarrig bleef ontkennen en ontkrachten.Veel overredingskracht had hij niet echt nodig want hij ging snel genoeg uit de kleren en dat verzette mijn gedachten wel weer…tot zo de volgende dag wanneer de post-orgastische roes weggetrokken was.Vandaar dat ik meestal gewoon pissig liep op hem.Ook was ik bij momenten vrij pissig op mezelf om verschillende redenen,after all zou ik beter moeten weten en ik dacht altijd van mezelf dat ik overweldigend bevredigende sex best kon loskoppelen van liefde.Was het liefde?Nah nee,ik was er gewoon stapelgek op en hij maakte me nog gekker.Toch had ik die bypass niet gedaan was hij er niet geweest om die kinderwens van mij in alle vurigheid aan te wakkeren,want ze was door kalende ex en zijn capriolen gaan liggen.De bypass heeft dit gelijk wel wat getemperd,dat wel maar ik blijf er nog steeds zeker van dat er binnen niet zo heel lang een klein mensje zal rondtrippelen die onmiskenbaar van mij is,met alle gevolgen vandien misschien maar toch uit de grond van mijn hart…but nevertheless not very soon.Het blijft voorlopig nog vrijwel elke dag een blij terugzien met mezelf,maar dan toch wel al een paar jaar geleden nu.In mijn eigen perspectief verjong ik dus maar in werkelijkheid ben ik ouder en niet echt bijster veel wijzer.
Hoewel ik deze avond een dumping van formaat gedaan heb op gewoon een stukje bicky burger en wat frieten (wel alles gedoopt in royaal veel saus en zo van die gebakken ajuintjes :p),ben ik over het algemeen vrij tevreden over wat ik nog mag en kan eten.Maar de maag zegt geregeld es van “don’t push it” en het lichaam geeft me dan zo een miserabel half uur,waarin ik lig te lijden en bij voorkeur daarna slaap wegens verdomde vermoeiend.Natuurlijk word ik niet geacht die dingen te eten maar ik wou het toch proberen en het smaakte zo maar achteraf bekeken echt wel het afzien niet waard.Goeie zaak dus,zo een bypass maar bij momenten toch wel frusterend.En niet alleen het eten maar ook bijvoorbeeld de kopzorgen bij het veloverschot en dan weer een operatie met mogelijke consequenties.Met sporten en smeren kom je ergens maar hoe dan ook ga ik moeten leren leven met hangende delen.Kleren kopen daarentegen lijkt me dan wel weer fijn,hoewel ik shoppen altijd wel leuk vond,zo in ‘t stad en dan terwijl iets gaan eten,waardoor ik op het einde van de dag een pak geld kwijt was maar dat ik me niet echt veel vragen stelde bij het feit dat ik meestal wel het merendeel van mijn centen aan eten besteed had.Ik merk het in alles wat ik doe,eten blijft belangrijk maar mijn lichaam dwingt me om gezond te blijven en echt wel in kleine mate.Gelukkig zijn er dingen die gezond te combineren zijn en meestal klaargemaakt met en door de vriendinnen.Dus gun ik ze hun eetbuien van bicky burgers en frieten,ik zal de volgende keer wel garnaaltjes en dressing op mijn slaatje kieperen en af en toe es een frietje wegsnaaien.
Alles komt in orde en het wordt lente,reboundman komt binnenkort een weekendje logeren trouwens.Zijn kwaadheid was snel getemperd,ik had geen last van grudges maar ik had daar geen reden toe…volgende maand wil ik aan de slag,dus wordt het uitkijken en goed voor mezelf zorgen en geregeld ook es voor mij laten zorgen.I want to feel fabulous en look stunning in my new working outfits!

Exit Pretty Young Thing

Maar vrees niet,lieve schat want je gaat in stijl,zo ben je binnengekomen en zo ga je weer.Hoewel ik de binnenkomstijl wel meer apprecieerde dan de stijl waarin je zal gaan,want ah ja,in feite ben je nog niet weg.Hoogstens wederom wat onbereikbaar,waar ik in principe wel begrip kan voor opbrengen maar dan niet bepaald mijn rol hierin apprecieer,begrijp je wel?Ah natuurlijk begrijp je het niet.Hell,je hanteert nog geen internet,je hebt pas je rijbewijs op zak en je denkt dat je…oh hell,ik heb helemaal geen zin in gevit,voor niks nodig want je bent echt wel ok,maar een vreselijk vast vriendje!Ja,echt,als het niet aan mij ligt,dan vraag ik me af waarom je zo hamerde op die vaste relatie maar het zijn vragen die ik me stel en waar jij bijlange nog niet bij stilstaat.Stilstaan staat nog bijlange niet in jouw woordenboek,maar genieten en ervaringen opdoen,stommiteiten begaan die je vergeven worden aangezien je zo verdomde innemend bent en soms méén je het dan echt hé.Alleen moeilijk om te weten wanneer je het meent en wanneer niet.Neeneen ik ben niet aan het huilen terwijl ik dit allemaal neertokkel en ik heb vandaag geen traan over jou gelaten.Het doet echt geen pijn want ik begrijp het allemaal wel…

Oh My…

Het bloggen is de laatste dagen wat op de achtergrond gekomen.Logisch aangezien kalende ex vertrokken is met de pc en de internetaansluiting,maar niet getreurd,er zijn nog altijd vrienden en vriendinnen die in alle graagte hun pc even uitlenen om de sneeuwblog aangevuld te krijgen want oh ja,het is nodig!

Waar zal ik beginnen?Het meest logische is te beginnen bij het begin en van deze keer krijgen jullie ook wel een hele brok te lezen,dus zou ik zeggen:zet je op je gemak,stoel in relaxstand,neem een pot koffie en vooral:neem jullie tijd.Mijn leven is een soap,gebeurtenissen volgen elkaar zo snel op dat ik er ook even de tijd voor nodig zal hebben om alles op te sommen wat er gebeurd is.

Begin dit jaar heb ik geschreven over een pretty young thing en van zodra kalende ex besloten had weer eens een einde aan de relatie te maken,ben ik aan zijn mama gaan vragen waar hij de laatste tijd uithing.Ik had inmiddels al door dat hij niet meer onder het moederlijk dak woont,en dat het een verdomd lekker ding was die ik in alle graagte wel eens terug zou willen zien.Zijn mama was onmiddelijk enthousiast en daardoor kwam het dat hij vorige week langskwam.
Aanvankelijk was ik echt wel verlegen maar hij brak het ijs onmiddelijk door te vragen naar mijn hond en mij te volgen naar mijn eigen huis,Tiamo groette hem met haar gebruikelijke enthousiasme en hij reageerde even enthousiast.Na een paar minuten te babbelen,zag hij het onmiddelijk zitten mij te volgen richting salon,slaapkamer,whatever…Ik hield echter even de boot af,vond het allemaal een beetje te snel gaan maar hij stelde voor ’s avonds na zijn werk langs te komen,tegen een uur of 10.
Zo geschiedde ook en aangezien we het hier wel over een afrikaan hebben,verwachtte ik hem pas tegen een uur of 11,middernacht zoiets maar daar had ik zijn enthousiasme verkeerd ingeschat want om kwart voor 10 belde hij al en 3 minuten daarna stond hij al aan de deur.Ik moest nog douchen en benen ontharen maar daar heb ik bijlange geen tijd meer voor gehad want hij wou echt wel geen tijd meer verliezen en van douchen is pas de volgende ochtend sprake geweest.
Wat een energie,enthousiasme,passie en genot!Urenlang bleef hij door gaan,zelfs toen ik volledig uitgeput raakte,deed hij gewoon verder.Ik heb nooit kunnen denken dat mijn lichaam zo flexibel kon zijn,heb plekjes ontdekt op mijn lichaam die ik nooit eerder beschouwd had als erogeen en ’s morgens bij het wakkerworden,begon hij gewoon weer van vorenaf aan.Het was formidabel en geen enkele andere reboundman kon daar aan tippen en het leuke is dat hij er dan ook echt wel iets wil van maken want ja,die avond daarop keerde hij terug tot de volgende ochtend,waar ik opgestaan ben met blauw uitgeslagen euh schaambeen *slik*.

De reboundman is afgescheept en heeft plaats moeten ruimen voor het pretty young thing,die zijn belofte echt wel waargemaakt heeft.En ah ja,wie weet of het zal blijven duren of dat het iets tijdelijks is.Feit is dat ik hem nu al meer dan een half jaar wil en hij zo verdomde lekker is dat ik mijn eigen limieten overschrijd.Hij bewondert mijn lichaam en mijn tekortkomingen vindt hij vrouwelijk,nog nooit heb ik me zo op en top vrouw gevoeld,zo goed in mijn eigen vel,zo blij met mijn lichaam en zo ongeremd.

Verder heb ik wel wat de nagalm van het gebeurde,wat in zwaar contrast staat met de nieuwe vlam,de zenuwen hebben me eindelijk te pakken gekregen en ik zit nu op een weekje verplichte rust voor het werk weer aanvangt.Lichte verhoging van de antidepressiva en een slaapmiddel om uitgerust te raken.Het nieuwe vriendje brengt er alle begrip voor op en nu ook geeft hij toe dat zulk een fysieke uitputtingsslag haast niet haalbaar is voor een normaal mensenlichaam,maar zo moet het zijn,zo begint een relatie.Jammer genoeg ben ik nu nog niet echt klaar om iets nieuws te beginnen maar toen ik gisteravond van bij vriendin B kwam en hem in mijn zetel vond,na zijn werk,was ik wel blij om thuis te komen bij iemand want oh ja,hij heeft zo al zijn eigen sleutel.

Het voelt goed,maar tegelijk heel beangstigend.De angst voel ik enkel als hij niet bij mij in de buurt is.Bij hem voel ik me trots,sexy,vrouwelijk en sensueel.

The eviction order

De afgelopen dagen waren ronduit hectisch,niks klopte nog,niks ging nog en alles leek tegen te gaan.Kalende ex was zaterdag thuis gebleven.Zelfs het feit dat hij zich overslapen had en dus niet op tijd op zijn werk geraakte en hierdoor zijn job riskeerde,deed me geen genoegen meer.Ik was het zo beu als koude pap en het moest stoppen,of er gingen gewonden vallen.Na 3 weken mocht hij echt wel opkrassen.De zaterdagavond was hij wéér thuisgekomen maar dan is hij in het midden van de nacht vertrokken,God weet naar waar (en zelfs die laatste kon het geen reet meer schelen,denk ik).Dus zondag was een dagje van slapen,rusten,vegeteren,op bezoek bij vriend en tv kijken en slapen.Volgende dag was staking en dan kwam die leuke meneer aan de deur,die meneer met die leuke brief,die ik niet mocht aftekenen voor ontvangst maar wel in gesloten envelop mocht afgeven aan de kalende ex.Met plezier,uiteraard.Het ging namelijk om zijn uitzetting uit het Sneeuwpaleis,het zwaard van Damocles die keihard op zijn kalende schedel ging terecht komen,zijn donderslag bij klare hemel en mijn persoonlijke bevrijding uit de miserie waar ik geen einde aan zag te komen,om maar te zwijgen over het gemis aan booty calls,want de rebound man wou onder geen beding komen zo lang kalende ex daar rondliep.Toen ik terugkwam van mijn psych ’s namiddags,vroeg kalende ex me vriendelijk wat die brief te betekenen had.Als antwoord zwaaide ik gewoon even en zei dat het allang tijd was dat hij vertrok en dat het nu gerechterlijk hard gemaakt was.Op dat moment reageerde de kalende ex nog redelijk maar dat was echter van korte duur.

Toen hij ’s avonds van zijn werk terug kwam,lag ik in bed,om de volgende dag braafjes te gaan werken.Plots begon ex luid te telefoneren en negeerde mij toen ik naar beneden kwam om hem aan te manen stiller te zijn.Hij beëindigde zijn bezigheid en stortte zich weer op zijn favoriete bezigheid,zijnde (je raadt het) chatten.Ik heb doodleuk de pc afgelegd en toen hij hem weer aanzette,nogmaals het ding uitgezet.Dan kreeg hij het lumineuze idee de politie te bellen die,toen ze aankwamen hem verzochten mijn woning te verlaten en zo kwam het dat hij iets na middernacht zijn hoogstnoodzakelijke spullen mocht inpakken en kon vertrekken.De politiemensen waren echter nog zo vriendelijk hem te adviseren een hotelkamer te nemen en hem uit te zwaaien.Gisteren is hij gekomen om zijn spullen in te pakken,toen hij tot de constatatie kwam dat hij geen opslagruimte had en,vriendelijk dat ik ben,heb ik hem dan maar voorgesteld zijn spullen tot vrijdag bij mij te stockeren.Vrijdag want zaterdag komt Mr.Rebound…

Zodus is nu mijn huis weer volledig van mezelf,zij het wel in afgrijselijke staat,maar dat raakt snel opgelost door eens grondig te poetsen…waar ik nu volop aan ga beginnen.