get the F*** out!

Wat had je nu gedacht?Wat bezielde er jou toen je eergisteren bij Aagje aan de deur stond op zoek naar mij?Waar zat je met je gedachten toen je zomaar veronderstelde dat ik je zou blijven ontvangen met open armen en zou staan springen om je ter hulp te schieten?Het gaat tegenwoordig weer beter met mij,vreemd genoeg ging die vooruitgang gepaard met jouw vertrek uit mijn leven…
Het moest natuurlijk wel lukken dat je terug voor Aagjes deur stond op het moment dat ik op het punt stond Tiamo nog een laatste keer uit te laten.Je schrok van mijn reactie,je had niet terug op mijn opmerking dat je me wel nog geld moet maar dat het het mij waard geweest was om te betalen om van jou af te raken.
Neen,P.,het is waar,ik ben blijlange nog niet over je heen,maar ik heb mijn lichaam weer onder controle,ook al nam je me van top tot teen op.Het wond je lichtelijk wel op ook,dat zag ik aan jouw donkere ogen die nog donkerder werder eenmaal je jouw blik weer van mijn tenen naar mijn ogen verplaatste.Ik beende weg,je vroeg dan maar aan Aagje om je ter hulp te schieten.
Arme Aag,die even tussen 2 vuren zat,maar ik heb er geen problemen mee dat ze jou helpt met je rondgebel over je onbetaalde rekeningen.Het enige gevolg dat dit kan hebben,is dat ik ineens minder ter huize Aag en Zaag zal komen,ik wil geen kans lopen jou daar tegen het lijf te lopen.
Mijn avondeten kwam tot mijn grote ergernis ook weer naar boven,hoewel het al ettelijke uurtjes geleden was dat ik gegeten had.Ik weet nu niet bepaald of het de emotie was of dat er echt is schort,het is zowat elke dag van de week al voorgekomen…
Maar wees gerust,P.,ik zal je niet lastig vallen.Erger nog,ik wil niks meer met jou te maken hebben.
Maar echt hé,het deed zo goed om jou lik op stuk te geven.Ik voel me weer een stukje beter in mijn vel…

Leeg

Ze zeggen dat het slijt en ik wacht geduldig op slijtagevlekken maar de enige vlekken die verschijnen,zijn lichte nicotinevlekken op mijn vingers.Wachten gaat nu eenmaal onmiskenbaar gepaard met roken,vroeger was dat snoepen maar ik heb er de dumpings niet meer voor over.Dus rook ik en ik blijf roken en afwachten.Hij heeft het nog steeds niet opgegeven en dat maakt het er niet makkelijker op,mijn hart slaat een tel over wanneer hij de straat indraait en ik moet vechten tegen de impuls om hem tegemoet te lopen.
Liefdesverdriet noemen ze dat,het is me eigenlijk nog nooit overkomen.De ene dag gaat het me beter af dan de andere,wederom lijkt dat normaal te zijn.Ik sta weer toe te kijken naar mezelf,net alsof er een groot gapend gat is tussen mezelf en mijn emoties,tussen mijn woorden en mijn daden,tussen mijn hart en mijn verstand.
Verder gaat het leven zijn gewone gangetje,qua gezondheid zit ik redelijk goed,het werken lukt,hoewel niet bepaald miraculeus maar het lukt en ik kom langzaam maar zeker weer in de dagelijkse routine,het sneeuwpaleis ligt proper en de sociale contacten worden onderhouden.
Voor iedereen rond mij is het duidelijk dat het me voor de wind gaat:het feit alleen al dat ik P. gedumpt heb,toont aan dat mijn gevoel voor eigenwaarde stijgt naarmate mijn gewicht daalt.Ik straal en maak me op,ik lach en knuffel de buurkinderen,ik stoei met de hond en lach nog meer.
Maar vanbinnen voel ik me leeg…dus probeer ik niemand dicht genoeg te laten komen zodat niemand zich ongemakkelijk kan voelen bij mijn stille lijden.

The fuckbuddy

Ah het is een klootzak maar hij blijft me boeien.De sex is inderdaad aanzienlijk verbeterd nu hij gewoon langskomt,een praatje slaat terwijl hij mijn kleren afpelt…Ik kreeg op vorige post reactie over intimiteit maar weet je,als chronische vrijgezel zoek ik intimiteit op andere manieren,denk ik.Er is sex en er is intimiteit…er is ook dat gevoel van kameraadschap die ik nog nooit op die manier ervaren heb.Hij heeft mijn lijf nooit bekeken alsof hij wel vond dat er gewicht af moest,maar kijken deed hij,waardoor hij nu verschillen opmerkt.In het harde daglicht ligt hij naar mijn afgenomen lijf te kijken.Hij kijkt naar de littekens,die bijlange nog niet gekleurd zijn.Zijn ogen glijden naar boven naar mijn borsten.Ik geef toe,op dat moment moest ik mijn ogen afwenden,want ik wist dat het hem zeker zou opvallen dus grap ik over een tattoo.Maar zijn handen zijn al onderweg,hij is per slot van rekening nooit echt een fervent luisteraar geweest.Hij heeft het gezien,het valt hem op.Ik heb de tijd niet om te bedenken wat er aan het gebeuren is maar hij lacht en zegt dat ik gebruind ben.Ik vraag hem of hij nu aan het grappen is,hij snapt er niks van en woelt inmiddels door mijn pasgeknipte haren.Hij weet al van de haaruitval,dat had ik over de telefoon uitgelegd.Logisch gevolg van de operatie.Ik wijs hem op mijn borsten.Ben ik dan de enige die ziet dat ze hangen?Hij lacht en zegt dat dat een logisch gevolg is van de operatie,maar dat het nauwelijks zichtbaar is,maar als ik nu stop met vermageren,dat het mee zal vallen.Ik rol van hem af om zijn telefoon het zwijgen op te leggen en heb,tot mijn verrassing,een verhelderend gesprek met de recente ex.Hij ligt eerder ongeduldig dan ongemakkelijk te luisteren en als ik opgehangen heb,heb ik geen zin meer om naar uitleg te gaan luisteren.Feit is,ik moet me niet schuldig gaan voelen om hetgeen er nu gaat gebeuren.Na afloop kleedt hij zich aan en valt het mij op dat hij weer gespierd raakt,hij mompelt iets over dat we er allebei beter gaan uitzien met de zomer.We grappen over zijn sixpack en mijn plastische chirurgie en we nemen ons allebei voor om meer te gaan sporten.Zijn kleren moeten bij de mama blijven staan,ik kan niet toelaten dat hij hier tepas en ten onpas binnenvalt.Ik ben echt wel zijn vriendinnetje niet.Hoogstens de friend with benefits.Hij kijkt ernstig en zegt dat het zo wel beter is.Ik storm niet op hem af als hij naar de deur gaat,hij vertrekt en laat de deur open.Ik ga aan mijn laptop zitten en kijk hoe hij wegrijdt.Een klein detail misschien maar een groot verschil voor mij.Die kus,hoe betekenisloos het is voor vele anderen (zoals diegenen die iedereen al kussend begroeten,mijn vrienden zijn daar gelukkig merendeel geen onderdeel van).Maar die kus is het verschil voor mij tussen relatie en fuckbuddy.Ik kan niet zeggen dat ik P. niet graag zie maar het is anders.Hoe anders zal ik nog wel ervaren komende weken want oh ja,hij is zo buitengekegeld bij de ex (ha en terecht!) en hij is wel nog zo slim het hier niet te proberen.Dus zit de mama er mee opgescheept,althans met de kleren,die hij dringend moet verversen,heb ik hem deze morgen nog gezegd…

single and satisfied?

Ben ik de enige die het opmerkt of is het geen algemeen verschijnsel en manifesteert dit verschijnsel zich enkel binnen mijn eigen sociale kring?Hoewel nee,het kan niet want anders zouden de sexspeeltjes niet zo populair zijn en de Flair staat er bol van.Toch ben ik verbaasd in mijn eigen sociale kring over het feit dat er tegenwoordig meer en meer vriendinnen beginnen te klagen over het gebrek aan sex.En het zijn dan nog de meest functionele relaties die er onder gebukt gaan.Zouden die mannen dan niks in de gaten hebben of zouden het even harteloze klootzakken zijn zoals P,die gewoon na hun werkuren even bij hun maitresse binnenwippen en dan snel in de douche springen voor ze hun pasgeboren zoon goeienacht kussen en zachtjes in bed schuiven om de kersverse mama niet wakker te maken?
Ik ben er nu echt wel zeker van dat ik,door P. een paarkeer per week binnen te laten en mr.Rebound een warm onthaal te geven,meer van bil ga dan een gemiddelde vrouw in relatie.Is het dan zo dat je een bevredigend sexleven moet opgeven voor een relatie?Zou dat normaalgezien niet omgekeerd zo moeten zijn?
Ik heb niet zo veel ervaring met relaties,buiten mijn allerlaatste met kalende ex,heb ik nooit echt veel mannen gehad die na de sex praatten over samenblijven en liefde,gelukkig maar.Kalende ex has de frequentie wel mee maar jammer genoeg voor mij was het meestal gedaan voor ik goed en wel besefte dat het begonnen was.In de meeste relaties is er dan wel ruimte voor begrip en zo maar in de mijne was dat geen waar,ik geef grif toe dat ik leef en vrij volgens de regel “alles of niets”.Ik ben het soort vrouw dat een man met plezier na de sex buitenkeilt en alleen gaat slapen.Geen gesnurk en geen ochtendsex,ik ben sowieso al geen ochtendmens en de volgende ochtend stinkt de gemiddelde mens uit zijn bek.Hoe interessant kan dat dan zijn,he?
Maar ik ben aan het afdwalen.Mijn punt was dat ik meer en meer bemerk dat vrouwen in relatie niet zo bijster bevredigd zijn.Speelt zich dat dan werkelijk enkel af binnen mijn eigen sociale kring of…?

Terug samen?

Een mens heeft zo zijn noden,dacht ik bij mezelf,toen ik zijn nummer zonder nadenken uit mijn hoofd intypte en wachtte op de beltoon.Zou hij opnemen na alles wat er gezegd en gedaan is?Ik zag hem zo voor mij,in het gezelschap van een handvol vrienden,kijkend op het schermpje van zijn gsm,fronsend wachtend tot de voicemail het zou overnemen.Nee,misschien was hij wel te laat om te antwoorden en heeft hij geen belwaarde,ik bel een kwartier later terug…wederom geen antwoord.Zou hij misschien kwaad zijn op mij?Of erger nog,zou ik vervangen zijn door een jonger,strakker en aantrekkelijker exemplaar?Zo vlug al?Ik bedoel maar: 2 weken nadat ik hem aan de deur laten staan heb?Zou hij dan helemaal niet treuren over mij?Hij heeft de eerste dagen nadat ik gezegd had dat het voorbij was wel verschillende keren aan de deur gestaan en gebeld,dat wel.Maar een tiep van die leeftijd zal natuurlijk wel niet lang blijven stilstaan bij een relatiebreuk en die zal weer heel snel het uitgaansleven induiken en iets anders opscharrelen.Settle down,my ass,ja.
Ik ben dan maar bij de schoonmama binnengevallen en haar al kettingrokend mijn bedenkingen,angsten,noden en psychosen uit de doeken gaan doen.Schoonmama glimlacht en vertelt me dat ze nooit geloofd heeft dat het nu definitief gedaan is,dat gaat niet zo gemakkelijk als je allebei nog gek bent op elkaar.Hij belt wel terug,misschien niet onmiddelijk maar wel nog vandaag,you’ll see.Heeft schoonmama dan met haar oogappel gepraat onlangs?Ze glimlacht vaag en steekt mijn vierde sigaret op.
Na de zesde sigaret hoor ik mijn gsm,gedver zeg,ze heeft gelijk,het is hem,ik neem op maar versta niks van wat hij zegt…slecht bereik.Ik vlucht de badkamer in en bel terug,hij is blij me te horen en wil met alle plezier langs komen.Hij vraagt niet wat ik wil,hij kent mijn lichaam en noden beter dan ikzelf.Ik mag het gewoon niet aan de mama vertellen maar binnen enkele minuten zal hij aan mijn deur staan.Hij polst snel nog eens naar mijn gezondheid en belooft er binnenkort te staan.Ik maak een lame excuse tegen de mama en spurt naar huis.
En ja hoor,enkele minuten later staat hij voor de deur.Hij doet zijn jas uit en maakt mijn kleed los,hij inspecteert de wondjes van de operatie en raakt ze aan terwijl hij vraagt of het pijn doet.Hij lijkt geen tijd te hebben om te verliezen en mompelt iets over een sterfgeval in de vriendenkring.Hij troont me mee naar boven en doet de gordijnen dicht.Mijn lichaam reageert op elke blik die hij er op werpt als hij zich uitkleedt en naar me toe komt.
Na afloop blijft hij nog even op mij liggen tot hij zich realiseert dat ik herstellende ben van een operatie.Ik wil hem terug op mij trekken maar hij verzet zich,neemt mij in zijn armen en zucht vergenoegzaam.Als ik hem vraag wat hij aan het denken is,zegt hij dat het 18 dagen geleden is sinds onze laatste vrijpartij,dat het ook voor hem lastig was,misschien wel lastiger aangezien hij geen narcoses en dergelijke had om te boven te komen.Ik lach met zijn logica en zeg langs mijn neus weg dat hij wel vrij was en dus wel kon doen wat hij wou.Wanneer hij spreekt,voel ik zijn borst trillen bij elk woord.Wat hij vertelt,klinkt zo aanvaardbaar.Ik vraag hem waarom hij nooit echt veel moeite doet voor ons als hij zo van me houdt.Hij draait me op mijn rug en kust me,we vrijen weer en na afloop begint hij zich aan te kleden,hij kijkt me aan terwijl ik hem zit te bewonderen en vraagt of ik mee wil gaan naar zijn moeder.Ik lach en zeg dat ik er net vandaan kom,hij reikt me mijn ondergoed aan en zegt dat ze blij zal zijn te zien dat we weer samen zijn…
Onderweg naar zijn moeder vraag ik hem of we echt wel weer samen zijn.Hij glimlacht en duwt me mee naar binnen.
Ik blijf het me afvragen…zijn we echt weer samen?Ik had eigenlijk gewoon nood aan een booty call…