Nog een laatste…

Na nog een laatste keer fondue en nog eens een halve fles porto en hesperollen en pikant eten en gebakken yam en nog eens mezelf goed tebuiten geweest te zijn aan’t frietkot,besloot ik vandaag dat het tijd was om mezelf eens voor te bereiden om binnen te gaan in de kliniek.De boterkoeken met goeie boter zullen nog even moeten wachten want ik kon in de Krokantino niet kiezen tussen een tonijntino en een broodje warme beenhesp.Om mezelf dan maar te besparen van onnodige kopzorgen,heb ik ze mij allebei maar besteld en hou die gezonde groenten gerust even weg.Dat was nadat ik de nagels had laten weghalen,die waren sowieso al de helft afgebroken,veel werk was er niet aan.Na het eten naar huis gekomen om de dosis nicotine naar de top te drijven en me morgen te verzekeren van een rokershoest.Oh ja de rokershoest zal pijnlijk zijn en vervelend maar ik zal er tenminste af en toe door wakkergemaakt worden.Ik weet niet of ik ga kunnen bloggen in de kliniek,morgen zal dat wellicht ook het laatste van mijn zorgen zijn.
Bizar,blijf ik mezelf bedenken,hoe ik zonder enig probleem het ziekenhuis ga binnenstappen en hoe ik er problematisch ga buitenkomen.Maar ik weet wel dat het de beste oplossing is aangezien diëten zoiets is dat wel zou kunnen werken maar veel te lang zou duren en op den duur averechts zou gaan lopen.Been there and had that…
Nuchter vanaf middernacht,staat er op het papiertje dat ik gekregen heb samen met die vragenlijst en dat toestemmingsdingetje.
De kattentijd is aangebroken en mijn verloren zoon Blackadder zit op de muur serenade te geven.Ik was er nochtans bij toen hij bekwam van zijn castratie,maar hij lijkt het niet zo goed begrepen te hebben.Hoe dan ook geen slechte zaak dat hij zich niet meer zal kunnen voortplanten.Ik heb een paar mooie foto’s gemaakt van hoe hij op de muur zit met mijn gsm.Ik zet ze later wel op blog,hij is zo mooi.Het was wel even schrikken om een zwarte kat op mijn muur te zien zitten de avond voor de operatie.Maar van zodra hij zijn kop naar me draaide,zag ik dat het mijn Black was.Dan herinnerde ik dat ik ook onder ladders loop en eigenlijk niet bijster bijgelovig ben.Weer mezelf bespaard van een kopzorg,applaus voor mezelf!
De zak is gepakt met allerlei nieuws en roze slaapgerief,ik ga een pyama dragen en dat allemaal voor het eerst in euh zoveel jaren!!Morgenvroeg decoreer ik mijn kamer terwijl ik wacht tot ik weggereden word,dat allemaal in die uitdagende operatiejurk en de steunkousen.
Oh boy,ik wil mijn benen nog scheren en een laatste sigaret roken,nu echt wel de allerlaatste.Het is al na middernacht,ik zal wel slapen en de wekker zal wel weer veel te vroeg aflopen…

zozo…

Sneeuwkoningin kijkt beetje ongemakkelijk om zich heen…Glimlachen kan ze nog niet want ze voelt zich hier nog niet helemaal thuis maar ze zal wel snel bijleren,dat weet ze.Ze voelde zich niet zo thuis meer op haar vorige stek dus gaat ze haar 2 blogmeters achterna.Sneeuwkoningin is geboren op wordpress en ze voelt een warme gloed over zich heentrekken want het is hier nieuw en anders en ze gaat het hier eens op orde zetten en haar nieuwe thuis maken.