Eten

Vreemd maar eten was het allereerste wat Zon en ik samen deden.Als er ruzie was,kregen we beiden geen brok door de keel.Ging het goed,dan konden we genieten van urenlang te tafelen.Onze relatie leek gestoeld op eten,roken,praten en sex.Dat laatste werd wat op het laatste verwaarloosd maar dat was op zich ook niet zo erg.Nu doet de gedachte aan sex me al duizelen.Mijn libido lijkt weer eens onbestaand als iets wat wel bestaan heeft maar nu aan belang verloren heeft.Ja,het heeft wel aan belang verloren nu.Ik mis het niet aangezien het de laatste tijd ook niet zo veel soeps meer was,maar ik dacht echt dat het zijn vermoeidheid was.Blijkbaar was ik wat te positief.

Hopelijk vindt hij het appartement leuk die ik voor hem gevonden heb en kan hij snel weg.Elke dag dat hij thuis rondloopt,is er ene te veel.Ik begin echt zin te krijgen in mijn bekende bestaan als single en zie het positief in.Ik wil weer alleen verschijnen op kerstavond,ik ga uitbundig fuiven op oudejaar,misschien spreek ik wel af met een andere vrijgevochten vrijgezel,Beer,die ik wil vergezellen op lange tochten door ons sneeuwlandschap,zal wel blij zijn met zijn maatje naast hem.

Ik zal me soms wel eens eenzaam voelen maar dat weegt niet op tegen het laag zelfbeeld en de onzekerheid van een relatie zonder zekerheden.Ik heb de foute formule gekozen,ik dacht dat een man op wie ik niet echt verliefd was me niet ging kunnen kwetsen maar ik had het fout.Ik had me er niet aan verwacht echt verliefd te worden op hem.Was ik dat eigenlijk wel?Waarom bloedt mijn hart dan niet terwijl ik toekijk hoe hij wanhopig het net afschuimt op zoek naar een nieuw lief?Het deed pijn toen ik moest toekijken hoe hij het net afschuimde als mijn Zonnekoning.Maar nu heb ik het gevoel geen enkel beslag op hem te moeten leggen.Een raar besef begint te dagen.

Ik kan hem terugnemen wanneer ik maar wil want hij lijkt terug te willen komen maar nu wil ik hem niet meer terug.Hij is attent en antwoordt braaf op elke mail,doet de afwas zonder morren en loopt op de toppen van zijn tenen,toont respect naar mij toe tegenover zijn contacten en valt na lang draaien en keren in slaap pal voor zijn wekker weer afgaat.Het gaat hem niet en dat doet me niet bepaald plezier maar gewoon het feit dat hij een verkeerde zet gedaan heeft,dat besef doet deugd.

Maar ik besef nu dat we heel ongelukkig zouden geweest zijn,moesten we samengebleven zijn…